پرسشی پرپاسخ و درعین حال بیپاسخ است؛ چرا که بسیار در مورد آن سخن گفتهاند؛ اما همچنان در پشت پرده نهان است و گویی از ما روی برمیگیرد. شاید بتوان گفت؛ درون انسان اگر «از مهربانی و عطوفت سرشار باشد»، با مهر و عطوفت بیشتری پیرامون خود را نظاره میکند و از این روست که در هر ذرهای زیبایی میجوید و زیبایی میبیند.